Check hom

Vat Vyf! Week 38 van 2017 – Helen Zille laat ons grille en dis ALWEER die einde van die fokken wêreld

In Wat is nuus? deur PK MalherbeRek jou bek

1) HKGK. Jy gaan die afkorting in geen Afrikaanse woordeboek vind nie. Maar “Hier Kom Groot Kak” het al so deel geword van Suid-Afrikaners se daaglikse lewens, dat HKGK basies al volksbesit geraak het. Maar ‘n nuwe variasie het hierdie week kop uitgesteek: HakaGK. Want kyk, na die All Blacks laasnaweek hulle wenwalsie voor die game uitgevoer het, was dit beslis ‘n voorbode vir die grootste loesing wat die Springbokke nog in hulle lewe sou ontvang. 57-0. Sewe-en-fokken-vyftig-nul. Liewe bliksem! Nicholis Louw score meer, met of sonder die kous in sy broek. Dit was hartverskeurend om te sien hoe die groen-en-goud oorrompel is soos ‘n boer in ‘n two-tone-khaki-boetiek. Verloor is nooit lekker nie. Maar 57-0 verloor is kakker as ‘n root canal sonder narkose en beroof die deursnee Afrikaner van sy enigste hoop om goed te voel na ‘n week van 7de Laan, wellustige gedagtes en radio aanbieders wat hulle challenge om anders te dink.

2) Meer as 66% laerskool- en hoërskoolkinders in die Wes-Kaap het tydens dwelmtoetse wat randomly by skole uitgevoer is, positief getoets vir onwettige dwelmmiddels. Laat mens wonder oor al die skoliere wat ekstra klasse in tik loop.

3) As jy ‘n ding het vir vuil ou tannies, is jy in luck met die revelations deur Helen Zille dat sy net elke derde dag stort. Haar stortvloed van woorde het egter nog nie opgedroog nie en sy het ‘n joernalis wat ‘n artikel geskryf het oor hoe die Wes-Kaapse belastingbetaler blykbaar R90 000 betaal het vir ‘n watersuiweraar vir Zille se ampswoning, verbaal aangeval. Dis prysenswaardig as jy jou deel doen om water te spaar in die Wes-Kaap waar damme vlakker is as Karlien van Jaarsveld, maar of jy nou tot die extremes moet gaan soos Tannie Helen en erken jy was elke dag al die stink plekkies uit ‘n wasbak se water en stort net elke derde dag, weet ek darem nie. Sy spog ook oor haar olierige hare wat volgens haar nou soos ‘n statussimbool geraak het. Koppiekrap. Iemand moet hierdie tannie mooi dophou. Sy raak ‘n gevaar vir haarself en blyk tans mentally so fragiel te wees, dat mens haar gaan moet weghou van Verimark advertensies.

4) As jy hierdie komende naweek jou karretjie stamp en reken dis nie die einde van die wêreld nie, is jy dalk in vir ‘n onaangename verrassing. ‘n Hele spul doemprofete het na aanleiding van orkane, aardbewings, siklone en Romanz se nuwe CD, hierdie week wyd begin verkondig dat die wêreld hierdie Saterdag sy gat gaan sien waneer dit bots met Planeet X. Jy kan hierdie kak nie opmaak nie. Well, actually kan jy. Van die voorspellings is kammakastig deur NASA uitgereik. Either way, wag miskien maar voor jy die gras sny Saterdag.

5) Hierdie week was natuurlik ook Internasionale Myne-Is-Groter-As-Joune week. Noord-Korea en Amerika het almal se donder gesteel deur mekaar te dreig. “Ek gaan jou opfok. Ek gaan jou meer opfok.” Donald Trump en Kim Yong Un krap tans so in mekaar se slaai en die verhouding tussen die twee is tans so tense dat almal net hoop niemand bestel slaai met rocket nie.

Deel met jou tjommies!

    PK MalherbeVat Vyf! Week 38 van 2017 – Helen Zille laat ons grille en dis ALWEER die einde van die fokken wêreld
    Check hom

    Foo Fighters is terug met klipharde tunes en toekomstige goue treffers

    In Rolbees Reviews deur RolbeesRek jou bek

    Dis moeilik om te glo dat dit al drie jaar is sedert Foo Fighters ons Suid-Afrikaners kom wys het hoe mens ‘n oproerige skare rock and roll verslaafdes van hulle voete af kan rock. Dave Grohl het ons aan sy voete gehad, een van die laaste groot grunge icons wat nog globally relevant gebly het. Wie like nie ‘n nice guy met ‘n halwe brein en ‘n wicked sin vir humor nie? Ek dink ek het eers laat in die game ‘n Foo Fighters fan geword toe ek van hulle ouer musiek ontdek het wat nooit rêrig airplay gekry het nie. Dit was net so kort voor hulle Wasting Light in 2011 release het. Laasgenoemde is my gunsteling en hulle mees consistent full-on rock album wat ek oor en oor kan luister vir langer tye aaneen. Ek het ook so selektiewe playlist vir my eie luistergenot aanmekaargeslaan wat uit al hulle beste werk (tot en met 2007 op daai stadium van die geveg) bestaan het. Teen 2011 was Foo Fighters al sestien jaar aan die gang, can you believe it? Sonic Highways het ook sy verskyning gemaak in 2014 en alhoewel dit ‘n great rock album is (die hele konsep om in verskillende studios in verskillende dorpe en stede musiek op te neem, asook die kief DVD en alles) kon ek nie so maklik connect met al die songs nie. Foo Fighters het al so baie hits gehad en hulle het al hul kreatiwiteit na so baie verskillende horisonne toe verbreed dat geen redelike mens alles kan like nie.  Ek kan ook nie help om te wonder elke keer wanneer hulle iets nuuts release, of dit nie dalk totaal en al flou gaan uitdraai nie? Knock on wood, surprise hulle my time and again. Hoe en vanwaar pull hulle daai hase uit die hoed na soveel jaar in die game? Of is dit juis as gevolg van ervaring dat hulle dit nog elke keer kon regkry om ons te impress?

    Foo Fighters se negende studio album, Concrete and Gold, is groot-studio-vibes en dit het obviously dik pond gekos het om die eindproduk so te laat klink. Big shot producers wat ek nie eers ken nie het ‘n goue vyfster offering met ‘n helse verskeidenheid rock and roll genres help blink vryf hierso.  Luister uit vir die Queen-esque (ook E.L.O.) late seventies back-up vocal harmonies wat time and again gehoor kan word, die Beatles-inspired tune Sunday Rain (met Paul Mcartney wat die tromme piets nogal) kom ook uit dieselfde era uit. Justin Timberlake is ook een van die back upsinger divas – didn’t see that one coming! Alhoewel dit ‘n paar minder ounces klipharde concrete bevat, is die bekende metal en punk riffs nog daar – dit is after all ‘n Foo Fighters record. Hulle het ook bietjie eksperimenteer met electronics en ander alternative rock riffs op ‘n paar tunes – seker maar om daai modern creative skills af te wys. Rock Anthems? Dis minder prominent maar ook nog aanwesig.
    Paar van my gunsteling tracks? La Dee Da is nogal ‘n kief tune met ‘n baie welkome anti neo-nazi sentiment. Sunday Rain is net pleinweg briljant. Geen ander manier om dit te beskryf nie. Hoor ek die gees van John Lennon wat so wil-wil ontsnap? Die title track klink soos iets uit Pink Floyd se The Wall.  Dirty Water is weer ‘n goeie voorbeeld van hoe hulle old school Foo Fighter magic gemeng het met daai seventies sound waarvan ek vroeër gepraat het. Run is classic Foo Fighters maar ek het so gevoel ek gaan vinnig gatvol raak daarvoor want dit gaan obviously sif gespeel word oral waar mens gaan. Happy Ever After (Zero Hour) is ook ‘n lekker catchy tune. Earworm alert! Sal maar my draadloos exposure nog minder maak. Rol so tussen die harde concrete en die goud!

    Deel met jou tjommies!

      RolbeesFoo Fighters is terug met klipharde tunes en toekomstige goue treffers